KweekgidsJe cannabisplanten voeden tijdens de bloei: Voedingsstoffen en tekorten uitgelegd
maart
Na wekenlang te hebben gefocust op gezonde stengels en weelderig ogend blad, is je cannabisplant klaar voor reproductieve groei. Kwekers moeten het voedingsschema onmiddellijk aanpassen aan deze verandering.
Om je planten op de juiste manier te voeden, moet je de drie verschillende stadia van de bloei begrijpen. Elk stadium heeft andere voedingsbehoeften waaraan moet worden voldaan om de eindstreep te halen. Lees verder en ontdek wat je cannabisplanten moet geven tijdens de bloei.
De rol van macronutriënten tijdens de bloei
In de vegetatieve fase had de plant behoefte aan stikstof (N). Tijdens de bloei spelen echter fosfor (P) en kalium (K) de hoofdrol. Telers noemen dit vaak de 'PK-boost'.
Fosfor (P)
Hier zijn de belangrijkste functies van fosfor in je wietplanten tijdens de bloei:
- Het is essentieel voor het op gang brengen van de bloemvorming en de groei van knoppen. Door een optimale productie te behouden, voorkomt het ook dat knoppen klein of 'dun' worden.
- Het regelt de cellulaire energieoverdracht (ATP) en zorgt ervoor dat de plant voldoende energie heeft om uitbundig te bloeien.
- Fosfor helpt bij de productie van trichomen, de kleverige klieren die cannabinoïden en terpenen bevatten.
Kalium (K)
Kalium helpt de plant bij het reguleren van zijn interne functies en het opbouwen van kwaliteit.
- Deze voedingsstof reguleert hoeveel water de plant opneemt en gebruikt.
- Het stimuleert de productie van suikers, wat leidt tot een betere smaak en aroma (terpenen).
- Kalium is essentieel voor het creëren van een dichte, algehele knopdichtheid.
- Het geeft de plant kracht om stress te weerstaan en veelvoorkomende ziekten te bestrijden tijdens de zware weken van de bloei.
Stikstof (N)
Stikstof is essentieel voor de structuur en de bladgroei. Wanneer de plant begint te bloeien, moet u de hoeveelheid stikstof in uw voeding aanzienlijk verminderen.
- Door stikstof te verminderen, voorkom je dat de plant te veel bladeren aan de toppen krijgt (bladrijke toppen).
- Te veel stikstof belemmert de smaak en vertraagt het rijpingsproces.
- Later in de bloeifase haalt de plant N uit de oudere, lagere bladeren om de bovenste toppen te voeden. Het rijpingsproces, waarbij de bladeren geel worden, is een teken dat de plant goed aan het afronden is.
Secundaire voedingsstoffen en micronutriënten voor de productie van knoppen
Terwijl P en K het zware werk doen, ondersteunen secundaire en micro-elementen het proces.
Calcium (Ca) & Magnesium (Mg)
Calcium en magnesium werken vaak samen en worden vaak gekocht als een supplement met de naam 'CalMag'. Deze twee elementen zijn meer dan alleen bouwstenen voor de plant; ze zijn essentieel voor het stabiel houden van de omgeving rond de wortels.
Als de pH te veel stijgt of daalt, kan de plant geen voedingsstoffen opnemen, zelfs als deze in de oplossing aanwezig zijn. Ca en Mg fungeren als een cruciale buffer die de pH binnen het perfecte bereik voor opname houdt .
Deze balans is vooral belangrijk als je gezuiverd water gebruikt of in kokosvezel kweekt . Deze twee technieken zijn vaak gevoelig voor plotselinge pH-schommelingen en missen van nature deze essentiële mineralen.
Zwavel (S)
Zwavel draagt rechtstreeks bij aan de uiteindelijke potentie van de oogst. Het helpt de plant bij het aanmaken van essentiële aminozuren en eiwitten die later worden omgezet in krachtige terpenen en cannabinoïden.
IJzer en zink (Fe & Zn)
Er zijn kleine hoeveelheden ijzer en zink nodig om de bloeicyclus te voltooien door de enzymactiviteit in stand te houden. Ze zorgen ervoor dat de bladeren niet te vroeg bleekgroen of geel worden (chlorose), waardoor de knoppen zich goed kunnen ontwikkelen.
Het bloeischema voor bemesting
De gehele bloeiperiode, die vaak 8 tot 10 weken duurt, kan worden onderverdeeld in drie fasen. Als u elke fase begrijpt, kunt u de beste voedingsstoffenverhouding voor bloeiende cannabis bepalen.
Fase 1: Overgang/voorbloei (week 1-3)
Deze fase is wanneer de plant zich 'uitstrekt', of snel in hoogte toeneemt, laat in de vegetatieve fase en vroeg in de bloei.
Begin met het verlagen van het stikstofgehalte in uw mengsel en voeg langzaam hogere hoeveelheden fosfor en kalium toe. U gaat de verhoudingen van de voedingsstoffen aanpassen. Verander bijvoorbeeld uw mengsel van een vegetatieve NPK van 2-1-1 naar een bloeimengsel zoals 1-2-2.
Fase 2: Piekbloei/verharding (week 4-6)
De bloemen groeien snel en worden steeds groter. Om ze goed te voeden, moet u ze zoveel mogelijk fosfor en kalium geven . Een goede verhouding voor fase 2 is bijvoorbeeld 1-4-3 of zelfs 1-5-4 . Bovendien moet u het in volledige sterkte toedienen .
Pro-tip voor kwekers: De sleutel tot bemesting is het aanpassen van de verhoudingen van de voedingsstoffen tijdens de verschillende stadia van de bloei, in plaats van de hele tijd dezelfde mix te gebruiken.
Het belangrijkste is dat je je tools gebruikt om de pH-waarde (zuurgraad) en EC/PPM (zoutgehalte) van het water in de gaten te houden . Zo zorg je ervoor dat de plant alle voedingsstoffen krijgt die hij nodig heeft om volle bloemen te maken .
Fase 3: Rijping en spoelen (week 7+)
De laatste fase draait volledig om rijping en voorbereiding op de oogst.
- Stop met het toedienen van voedingsstoffen tijdens de bloei: Door het groeimedium te spoelen, wordt de plant gedwongen om de mineralen die in zijn weefsels zijn opgeslagen, te verbruiken. Dit resulteert in een zachte uiteindelijke smaak, een beter aroma en een gemakkelijke droging.
- Technieken: Naast het stoppen van de toevoer kunt u ook zuiver water gebruiken of commerciële spoelmiddelen kiezen die zijn ontworpen om achtergebleven zouten te cheleren of op te nemen.
- In welke week moet je beginnen met spoelen: Je moet beginnen met de laatste spoelbeurt wanneer de kleine haartjes op de toppen (stempels) grotendeels bruin zijn en de harsklieren (trichomen) beginnen te vertroebelen. Dit is meestal ongeveer 7-14 dagen voor het oogsten.
Welke voedingsstoffen ontbreken in cannabis tijdens de bloei?
Wanneer er problemen ontstaan, hebben deze meestal te maken met de nieuwe, hoge behoefte van de plant aan fosfor (P) en kalium (K).
Stikstoftekort in een laat stadium
- Het goede: De natuurlijke vergeling van oudere, lagere waaierbladeren is opzettelijk (draw-down).
- Het slechte nieuws: Als nieuwe bladeren in de buurt van de knoppen lichtgeel worden, is het tekort ernstig en moet er onmiddellijk een kleine dosis N worden toegediend.
Fosfortekort
De stengels kunnen een donkere, bijna metaalachtige groene of zelfs paarse kleur krijgen. Je kunt ook zien dat oudere waaierbladeren donkere vlekken krijgen en snel afsterven.
Kaliumtekort
Dit komt vaak voor vanwege de hoge K-behoefte. Symptomen zijn verbrande, dood ogende (necrotische) bladpunten en -randen.
Telers verwarren dit vaak met licht- of hitteschade. Let op oneffenheden, die gepaard kunnen gaan met vergeling of bronzen vlekken verder naar binnen op het blad. Licht- of hitteschade blijft vrijwel volledig beperkt tot de bladeren die zich het dichtst bij uw lichtbron bevinden.
Verbranding/toxiciteit van voedingsstoffen
Wanneer u te veel voeding geeft, kan de plant de mineralen niet verwerken. Deze giftige ophoping van zouten beschadigt de wortels en de bladeren. Let op de volgende belangrijke symptomen:
- Verbrande bladpunten: Het meest voorkomende teken is dat de puntjes van de bladeren geel worden, vervolgens bruin en uiteindelijk knapperig. Als de verbranding meer dan een halve centimeter lang is, is uw voeding te sterk.
- De 'klauw' (stikstofvergiftiging): Als de bladpunten naar beneden buigen als een klauw, heeft de plant te veel stikstof. Dit gebeurt meestal in het begin van de bloeifase en kan het beste worden opgelost door de voedingsstoffenverhoudingen in de loop van de tijd om te draaien.
- Broze randen: De buitenste randen van de grotere waaierbladeren kunnen gaan krullen en droog of knapperig aanvoelen. Dit geeft aan dat de zoutophoping het plantenweefsel uitdroogt.
- Symptomen van nutriëntenblokkering: Ironisch genoeg kan een ernstige overdosis ervoor zorgen dat de plant andere belangrijke nutriënten niet meer kan opnemen. Dit veroorzaakt secundaire tekorten, zoals paarse stengels (tekort aan fosfor) of vergeling tussen de bladnerven (tekort aan magnesium).
- Hoge zoutgehaltes in het afvoerwater: Als u het water controleert dat uit uw pot loopt (het afvoerwater), bevestigt een zeer hoge EC- of PPM-waarde dat de wortelzone oververzadigd is met te veel ongebruikte zouten.
- Abnormale knopvormen: Ernstige stress in een laat stadium van de cyclus kan leiden tot onregelmatige groei, ook wel 'foxtailing' genoemd, waarbij de knoppen lange, dunne uitlopers krijgen in plaats van dicht en rond te blijven.
Best practices voor een overvloedige bloei
De overgang van de vegetatieve fase naar de bloeifase vereist een drastische verandering in je voedingsgewoonten. Concentreer je op drie belangrijke regels: verminder stikstof, verhoog fosfor en kalium aanzienlijk en controleer voortdurend je pH-waarde.
De belangrijkste stap is het uitvoeren van een effectieve spoeling aan het einde. Let altijd goed op de visuele signalen die je plant je geeft. Deze vertellen je precies wat hij nodig heeft om de rijke oogst te produceren waar je naar op zoek bent.
