Przewodnik po uprawieNajlepsze składniki odżywcze dla fazy wegetatywnej (w zestawie harmonogram karmienia)
Luty
Faza wegetatywna roślin konopi stanowi podstawę, która decyduje o wyniku fazy kwitnienia. Jednym z najważniejszych sposobów zapewnienia roślinom odpowiednich podstaw jest stosowanie solidnego programu żywieniowego.
Ten artykuł stanowi kompleksowy przewodnik po najważniejszych składnikach odżywczych niezbędnych do pomyślnego przebiegu okresu wegetacyjnego. Zapoznaj się z nim, aby dowiedzieć się, jak opracować harmonogram nawożenia i rozwiązać typowe problemy związane z odżywianiem roślin.
Rola kluczowych składników odżywczych we wzroście wegetatywnym
W okresie wegetacyjnym rośliny konopi indyjskich rosną z małych i delikatnych sadzonek do silnych roślin o mocnych łodygach, gałęziach, liściach i rozbudowanym systemie korzeniowym. Wszystkie te elementy potrzebują odpowiednich składników odżywczych, aby rosnąć i rozwijać się.
Makroskładniki odżywcze jako budulec
Makroskładniki odżywcze to substancje, których rośliny potrzebują w dużych ilościach, aby zapewnić szybki wzrost fizyczny .
Podstawowe makroskładniki odżywcze
Podstawowymi makroskładnikami odżywczymi są azot, fosfor i potas (N-P-K). Nawozy o wysokim stosunku N-P-K, np. 3-1-2 lub 4-2-3, są idealne dla warzyw.
Azot
Azot jest kluczowym składnikiem struktury chlorofilu. Po pierwsze, chlorofil jest zielonym barwnikiem, który pomaga roślinom wykorzystywać energię świetlną w procesie fotosyntezy. Bez niego roślina nie może wykorzystać energii świetlnej do wytworzenia pożywienia niezbędnego do wzrostu.
Fosfor
Fosfor działa głęboko w strefie korzeniowej , zapewniając roślinom rozwój rozległej sieci korzeniowej , która pozwala na maksymalne wchłanianie składników odżywczych i wody . Dodatkowo zdrowa bryła korzeniowa zapewnia roślinom konopi solidne zakotwiczenie w glebie .
Potas
Potas jest znany jako regulator procesów wewnętrznych rośliny. Bierze udział w kontrolowaniu wszystkich procesów, od wchłaniania składników odżywczych po pobieranie i transport wody . Ponadto potas zapewnia roślinom stabilną strukturę poprzez wzmacnianie ścian komórkowych .
Drugorzędne makroskładniki odżywcze
Różnica między makroskładnikami pierwotnymi a wtórnymi polega na ilości wymaganej przez rośliny. Makroskładniki wtórne odgrywają rolę pomocniczą w stosunku do N-P-K, ale są również niezbędnymi składnikami odżywczymi w fazie wegetacyjnej.
- Wapń (Ca) działa jak pręty zbrojeniowe, wzmacniając komórki i zapewniając roślinie wytrzymałość i stabilność .
- Magnez (Mg) jest kolejnym składnikiem chlorofilu . Azot tworzy zewnętrzny pierścień, natomiast magnez jest jonem centralnym , który stabilizuje cząsteczkę chlorofilu .
- Siarka (S), choć często pomijana, odgrywa kluczową rolę w produkcji białek i enzymów , które działają jako katalizatory różnych procesów biologicznych .
Mikroelementy
Mikroelementy są niezbędne, mimo że potrzebne są tylko w niewielkich ilościach. Te składniki odżywcze odpowiadają za bardziej specjalistyczne procesy zachodzące w komórkach .
- Żelazo (Fe) —procesy metaboliczne i tworzenie chlorofilu
- Mangan (Mn) —fotosynteza
- Cynk (Zn) —produkcja hormonów i regulacja enzymów
- Bor (B) — wykorzystanie wapnia
- Miedź (Cu) —fotosynteza i metabolizm
- Molibden (Mo) —przekształcanie azotanów w azot przyswajalny przez rośliny
Jak opracować harmonogram nawożenia wegetatywnego
Tworząc harmonogram nawożenia, należy uwzględnić stale zmieniające się potrzeby żywieniowe roślin konopi.
Wybór odpowiedniej metody dostawy
Istnieje kilka sposobów dostarczania składników odżywczych roślinom.
Odżywianie korzeni w glebie
W przypadku nawożenia korzeniowego granulowany lub skoncentrowany płynny nawóz rozpuszcza się lub rozcieńcza w wodzie, którą następnie wykorzystuje się do nawadniania podłoża uprawowego. W ten sposób składniki odżywcze przedostają się do podłoża, a następnie są wchłaniane przez korzenie.
Oprócz opłacalności tej metody, gleba pełni funkcję naturalnego bufora, który magazynuje składniki odżywcze i uwalnia je stopniowo, zapobiegając nadmiernemu lub niedostatecznemu nawożeniu. Dodatkową zaletą jest to, że drobne mikroorganizmy glebowe pomagają rozkładać składniki odżywcze na formy łatwiej przyswajalne.
Zautomatyzowana fertygacja
Metoda ta polega na dostarczaniu bogatego w składniki odżywcze roztworu bezpośrednio do strefy korzeniowej rośliny konopi za pomocą skomputeryzowanego systemu nawadniającego. Stosuje się ją głównie w uprawach hydroponicznych i innych podłożach bezglebowych, takich jak włókno kokosowe, gdzie instalowane są linie kroplujące.
Porada Pro Grow: Większość problemów związanych z odżywianiem wynika z nadmiernego nawożenia. Zacznij od dawki mniejszej niż zalecana na opakowaniu i stopniowo ją zwiększaj.
Automatyczne nawożenie dostarcza składniki odżywcze szybciej i jest bardziej spójne niż nawożenie korzeniowe. Zmniejsza również zapotrzebowanie na pracę ręczną.
Jednak wybór tej drogi oznacza większe wydatki i bardziej praktyczny system. Pompy, timery i zbiorniki nie są tanie i wymagają odpowiedniej pielęgnacji. Co więcej, szybko rozwijające się rośliny nie pozostawiają wiele miejsca na błędy, które mogą szybko zniweczyć cały postęp uprawy.
Nawożenie dolistne
Nawożenie dolistne dostarcza składniki odżywcze przez pory szparkowe na liściach . Najczęściej stosuje się je jako uzupełnienie w fazie wegetacyjnej , a nie jako podstawową strategię nawożenia. Hodowcy rozpylają rozcieńczony roztwór nawozu w postaci delikatnej mgiełki w godzinach nocnych, kiedy szparki są otwarte.
Jego największą zaletą jest szybkość działania , zwłaszcza w przypadku niedoborów mikroelementów . W niektórych przypadkach jest to szybki sposób na uratowanie uprawy zagrożonej z powodu blokady składników odżywczych w korzeniach .
Główną wadą tej metody jest to, że ogranicza się ona wyłącznie do suplementacji . Nawożenie dolistne nie dostarcza makroelementów niezbędnych do wzrostu , zwłaszcza we wczesnej fazie rozwoju , kiedy liście są jeszcze słabo rozwinięte . Ponadto niewłaściwy moment stosowania i stężenie składników odżywczych może spowodować oparzenia liści , a nadmierne nawilżenie liści może prowadzić do pojawienia się pleśni .
Wyjaśnienie harmonogramu nawożenia konopi indyjskich w fazie wegetatywnej
Oto harmonogram nawożenia w fazie wegetatywnej konopi. Jest to stopniowe, tygodniowe zapotrzebowanie na składniki odżywcze, które obejmuje wzrost rośliny w tym okresie.
Tydzień 1
W pierwszym tygodniu wzrostu wegetatywnego rośliny kończą fazę sadzonek i przestają być karmione. W tym czasie korzystają z zapasów pokarmowych zgromadzonych w liścieniach nasion i minerałów obecnych w początkowej mieszance doniczkowej.
Gdy rośliny rozwiną 3–4 prawdziwe liście, można zacząć stosować minimalną dawkę nawozu wegetatywnego. Wielu hodowców stosuje ¼ dawki zalecanej przez producenta nawozu. Takie racjonowanie zapobiega szokowaniu lub poparzeniu delikatnych korzeni.
Wczesny etap wegetacyjny (tygodnie 3–4)
Gdy rośliny zbliżają się do drugiego tygodnia, można stopniowo zwiększać dawkę do ½, aby zapewnić odpowiednią podaż azotu. Najlepiej sprawdza się formuła nawozu wegetatywnego o wysokim stosunku azotu, np. 4:2:3.
Jeśli uprawiasz rośliny w glebie, zaleca się nawożenie co 7–10 dni. Hodowcy stosujący uprawę hydroponiczną i włókno kokosowe powinni nawozić częściej, ponieważ te podłoża zawierają mniej składników odżywczych.
Faza wegetatywna (tygodnie 4–6)
Rośliny konopi w fazie środkowej wegetacji potrzebują teraz więcej składników odżywczych, aby zasilić swoje intensywne procesy. Przy odpowiedniej sieci korzeniowej i liściach można zastosować zalecaną formułę nawozu wegetacyjnego.
Należy zwracać uwagę na wszelkie oznaki niedoborów lub oparzeń , aby można było je wcześnie skorygować poprzez dostosowanie intensywności karmienia .
Późna faza wegetacyjna (tygodnie 6–8)
W przypadku odmian, które mają późną fazę wegetatywną, jest to czas, aby rozpocząć przygotowania do nadchodzącej fazy kwitnienia. W przeciwnym razie kwiaty o szybkim okresie dojrzewania należy przygotować już w czwartym tygodniu.
Ponieważ zapotrzebowanie rośliny na azot maleje, należy również zmniejszyć stosunek N-P-K. Bardziej zrównoważony stosunek 7:7:7 zapewnia stabilność w przypadku niedoborów. Podczas fazy przedkwitnienia można również zastosować płukanie, aby usunąć nadmiar minerałów i soli przed przejściem na harmonogram nawożenia sprzyjający kwitnieniu.
Rozwiązywanie najczęstszych problemów związanych z odżywianiem
Rozwiązywanie problemów związanych z odżywianiem konopi najlepiej przeprowadzać krok po kroku. W rzeczywistości chodzi o odczytywanie sygnałów wysyłanych przez roślinę, niezależnie od tego, czy wskazują one na niedobór, nadmiar czy blokadę.
Niedociągnięcia i rozwiązania
- Niedobór azotu zazwyczaj wpływa najpierw na dolne liście , powodując ich blednięcie od czubka do łodygi . Szybka dawka azotu przywróci im kolor i równowagę w mgnieniu oka.
- Niski poziom magnezu można łatwo rozpoznać po żółtych plamach pojawiających się między żyłkami starszych liści. Najszybszym rozwiązaniem jest oprysk liści zawierający siarczan magnezu , natomiast zastosowanie preparatu Cal-Mag w strefie korzeniowej pomaga zapobiec ponownemu wystąpieniu tego problemu.
- Niedobór żelaza najpierw dotyka młode liście. Cechą charakterystyczną jest blada tkanka z ciemnozielonymi żyłkami. Suplement żelaza w postaci chelatu zazwyczaj rozwiązuje problem w ciągu kilku dni.
Spalenie składników odżywczych (nadmiar)
Spalone końcówki liści są klasycznym objawem nadmiernego nawożenia . Stają się brązowe i kruche , podczas gdy reszta liścia pozostaje zielona .
Rozwiązanie polega na przepłukaniu podłoża dużą ilością czystej wody, aby wypłukać nagromadzone sole . Po oczyszczeniu korzeni należy ponownie wprowadzić składniki odżywcze, stosując je w zmniejszonym stężeniu .
Blokada składników odżywczych
Blokada składników odżywczych występuje, gdy korzenie rośliny nie są w stanie przyswoić składników odżywczych , mimo że są one obecne w glebie w dużych ilościach . Problem ten wynika zazwyczaj z zaburzenia równowagi w strefie korzeniowej spowodowanego problemami z pH lub grubą warstwą soli .
W takim przypadku liście mogą żółknąć , pokrywać się brązowymi plamami lub całkowicie przestać rosnąć. Dziwne jest to, że harmonogram nawożenia może wydawać się idealny , co często wprowadza hodowców w błąd i skłania ich do dodawania większej ilości składników odżywczych . Dodatkowe nawożenie powoduje jedynie zwiększenie ilości soli i sprawia, że strefa korzeniowa wymyka się jeszcze bardziej spod kontroli.
Aby naprawić blokadę , hodowcy muszą umyć podłoże dużą ilością czystej wody o stałym pH . Po wypłukaniu gleba lub włókno kokosowe muszą dokładnie wyschnąć , zanim ponownie wprowadzi się do nich składniki odżywcze .
Wnioski
Faza wegetatywna przebiega płynniej, gdy wiesz, jak działają najważniejsze składniki odżywcze, przestrzegasz harmonogramu nawożenia i zwracasz uwagę na potrzeby roślin. Każdy wysiłek włożony w pielęgnację teraz przełoży się później na mocne łodygi i bujne liście.
